Gecenin karanlığında; saatler ilerlerken; uykuyu aramıyorduk günlerce; günlerce uyumadık o mabedin içinde; uykularımız bırakı sadece anlarda kalmıştık;

İnsanlar yabancılaşırlarkenbir birlerine; göz teması yalnızlıklarını haykırırlarken; illede sevgiyi yaşayanlar olmalı ! Yinede sevgiyi yaşatanlar.

Sen! hüznünü bir çocuktan alı; bir damlayı sunarken yaşam; o hüzün girdabında çoğalan sayıklamalarımın adresisin;ve biliyorsun ki belleğe inat; yaşam yine düş doğuruyor; gerçekler mi ??? susan yanımızdaki konuşan geveze ezberci susuşlar...

Gözlerin kadar derin bir okyanusun en dibinde; yaşamla pençeleşiyor günlerdir; kentlerin en koyu siyahından bile siyahtır artık; mabedimde uyumadan geçirdiğim her gece.

Kapı arkasından sürgüdeyim asırlardır; üzerimden kilitli anahtarı kayı gecelerin; yalan bir ay dolansada gökyüzünde; rüzgarlar ısıtmasını bilir düşleri; hadi soyun o çırıl çılak geceler gibi sınırsız yaşarken düşümüzü; soyun ve gir koynuma ey gece... rüzgarlarını sal bana; serinletsin gemiyi! yeni yollara çıkalım bir kez daha seninle; yeni ufuklarda güneşi uğurlayalım; soyun ey gece ; bu karartılı yalnızlıklarda göz teması yaşanırken her şey; inadına sevişelim asırlarca; inadına geceleyelim gündüzü;

Mabedin kapısı açık; ellerimde emeğim birde sevgimle anahtarımı arıyorum; gözlerimde beni karşılayan o sevecen gülüşün sıcaklığına hasret bir gece; gündüzü doğuruyorum günlerdir ; kendi ellerimle... ey gece ; ey peşim sıra dizin dizin gelen gölgeler; eğer yalan dersen yanımda duran gölgenin sen olmadığına; alır ışığı parçalarım gökyüzünü; alır bir mum alevinin ısısında eritirim tüm buzulları; ey gece sen değilmiydin bu yaşanmışlıklar içinde kendisine sevdalılandıran bizi!

Gece konuk döşümde; yosun rengine hasretim; mavi gökyüzünü indirip kentlerin griliğine; denize hasretim; tut elimi o kadar çok varki yıldızım tut elimi...

Sendin yanımdaki gölgenin sahibi; sana bakıyordum! sen geceyi ...

merhaba...